1995 South Pacific

South Pacific: terug naar Horizon van toen

'South Pacific', een musical van Rogers en Hammerstein. Uitgevoerd door Theatergroep Horizon. Gezien in een behoorlijk bezette grote zaal van theater De Vest te Alkmaar, op 20 februari. Kostuums: Maria Overtoom. Decors: Fons de Vré, Debbie de Vré, Ber Boendemaker, Iwan Bek, Frans Fernée, Niels Boon. Choreografie: Lisette Veenis. Muzikale leiding: Wim Nooteboom. Regie: Lucas Hikke.

South Pacific is in alles een Amerikaanse musical, met pittige overwinningsmarsen en dappere soldaten. Immers, in 1949, toen deze Rogers & Hammerstein productie op Broadway in première ging, had het Amerikaanse leger nog geen vier jaar daarvoor de Jappen van een reeks eilandjes verdreven. Dit befaamde 'eilandje-springen' in de Stille Zuidzee (South Pacific) kostte vele jonge Amerikanen het leven.

South Pacific speelt zich af aan de vooravond van die uiterst gewaagde militaire ondernemeing. In de musical is de betekenis van die slag het 'decor, en staat de liefdesgeschiedenis tussen Nellie, een oficier in het leger, en de Franse Planter Emile op de voorgrond. Begrijpelijk is dat de al vrij vroeg opbleoiende verhouding tussen die twee tegen de toen nog kersverse historische achtegrond, boeide tot op het bot.

De musical-historie vertelt dat nogal wat toeschouwers tijdens die eerste speelperiode (1949) hun tranen de vrije loop lieten. Die enorme impact heeft South Pacific uiteraard niet meer. Toch sprak het geheel vrijdagavond aan. Niet alleen omdat de twintig Horizon spelers en speelsters getooid waren in schitterende, passende kostuums, en de sfeervolle decors, vooral die van na de pauze, de militaire effecten op een imponerende manier gestalte gaven.
Nee, de romantic-interest, de bijna onmogelijke liefde tussen Emile, een mooie rol overigens van Michel Fernée, en Nellie, met aantrekkelijke charme gespeeld door Monique Dekkers, gezet tegen een militaire dreiging, heeft nu nog, gelet op de huidige woelige wereld, een aantoonbare betekenis. Die betekenis won vooral aan kracht door een aantal mooie confrontaties tussen de twee. Beide hoofdrolspelers vertolkten liedteksten als 'Hoe zou het toch zijn', Ík was hem eruit' (I'm gonna wash that man) en 'Een heerlijke man' (I'm in love with a wonderful guy) bovendien uiterst bedreven. Nummers die trouwens nu nog tot de verbeelding spreken.

Bewondering
Na geslaagde producties als Les Miserables, Sweeney Todd en het (ietwat uitgeklede) Camelot dwingt deze Horizonproduktie ondubbelzinnig ook thans weer bewondering af. De lange lijst met medewerkers bestaande, uit onder meer kleedsters, decorbouwers, belichters, grimeurs, zegt al veel over het vele werk dat is verzet. Het 27-koppige orkest, dat geleid werd door een gedreven Wim Nooteboom, ondersteunde bovendien ferm. Met name nummers in marstempo (tweede helft) werden met pit verklankt.

De scènewisselingen verliepen over het algemeen vlot. De uitloop van een kwartier was niet hinderlijk. De mis-en-scène was levendig en straalde vooral in de ensemble-nummers een aanstekelijk geestdrift uit. Fons de Vré als ritselaar Luther Billis, Peter Schomaker als luitenant Joe, Maria Overtoom als gehaaide inlandse Bloody Mary en Tom Hoogstadt als een degelijke overste Brackett zetten vrijdagavond bovendien de bijrollen op de speelvloer die er zijn mochten. Horizon op z'n ouderwets. En toch weer bij de tijd.

Aad Sonneveld