2006 Drie Musketiers

Horizon schittert met De Drie Musketiers

De theatergroep Horizon op vrijdag 23, zaterdag 24 en zondag 25 juni in totaal vier keer met de musical De Drie Musketiers Op basis van de Joop-van-den-ende-versie. Choreografie: Lotte Weighell en Marieke Oud. Muzikale leiding: Lucas Hikke. Licht en geluid: John Valkering. Regie: Bert Schuiling. Gezien op zaterdag.

De musical De Drie Musketiers duurt bijna drie uur. Een lange zit, dat wel. Maar wel een zit die geen moment verveelt. Als het doek dan uiteindelijk toch valt blijft er niets over dan voldoening, hooguit vermengd met een vleugje spijt omdat het moois nu al voorbij is. De theatergroep Horizon heeft zichzelf met deze Drie Musketiers op alle fronten weten te overtreffen.

Vanaf het eerste moment wordt het duidelijk dat Horizon niets aan het toeval heeft willen overlaten. De hele voorstelling bruist van energie en er zit zeer beslist de nodige vaart in. Daarbij blijft het niet bij de bewonderswaardige regie-invulling van Bert Schuiling, die telkens met kleine vondsten het spel weet te verlevendigen. Ook de inbreng van lichtman John Valkering mag hier zeker niet vergeten worden. Dankzij zijn vakmanschap komt de toch al fraaie en diverse kleding van Maria Overtoom nog beter uit de verf en is het toneelbeeld constant een plaatje.

Een compliment aan schermleraar Jeroen Divendal is zeker ook op zijn plaats. Herhaaldelijk worden de degens op een vervaarlijke en levensechte manier gekruist. Dat dat allemaal op een zeer natuurlijke manier gebeurt, is te danken aan zijn instructies. Ondanks al het wapengekletter is de voorstelling geen lyrisch heldenepos geworden. Er blijft genoeg ruimte voor passende humor. Dat de spelers zich in een dergelijk stuk heel gemakkelijk kunnen inleven werd ook duidelijk. Over de hele linie werd natuurlijk spel geleverd en de spaarzame foutjes werden dan ook voor het publiek ongemerkt overspeeld. Zowel de solisten als het koor leverden vrijwel smetteloze zangpartijen af. Voeg daarbij de muzikale begeleiding van Lucas Hikke, die voor enige opmerkelijke arrangementen had gezorgd en het is zo klaar als een klontje dat Horizon telkens weer een welgemeend (en welverdiend) open doekje werd getrakteerd.

Bob de Mon